Dysleksja.XMC.pl » Bezpośrednie przyczyny dysleksji rozwojowej Dysortografia Definicja Czynniki

*DYSLEKSJA.XMC.PL

Trudności w czytaniu i pisaniu

:: Bezpośrednie przyczyny dysleksji rozwojowej

Patomechanizm jest to mechanizm ( sposób) powstawania zaburzenia. Wyjaśnia się go poprzez analizę czynników patogennych z punktu widzenia ich zależności, związków znaczeniowych i przyczynowo – skutkowych.
Patomechanizm dysleksji nie jest w pełni poznany. Pierwotnie przyczyny dysleksji – etiologia powodują skutki, które stanowią bezpośrednie przyczyny dysleksji rozwojowej. Są to zaburzenia funkcji centralnego układu nerwowego o charakterze paracjonalnym, występuje w obszarze procesów poznawczych, motoryki i integracji tych funkcji. Przyjmuje się, że należy raczej mówić o patomechanizmach dysleksji, ponieważ różne konfiguracje dysfunkcji leżą u podstaw specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu, odmienne u różnych dzieci.
Jak wynika z definicji dysleksji, główną rolę w patomechaniźmie dysleksji rozwojowej odgrywają :
zaburzenia percepcji wzrokowej (analizy i syntezy wzrokowej),
zaburzenia sprawności motorycznej,
zaburzenia procesu mowy,
zaburzenia interakcji percepcyjni – motorycznej.
Poglądy na temat patomechanizmu dysleksji rozwojowej zmieniały się w historii badań nad dysleksją. Można wyróżnić trzy podstawowe nurty badań : neuropsychologiczny, psycholingwistyczny i socjolingwistyczny.
Przedstawiciele neuropsychologicznego podejścia w badaniach nad dysleksją zajmują się funkcjonowaniem analizatorów : wzrokowego, słuchowego i kinestetyczno – ruchowego oraz procesami integracji percepcyjno – motorycznej leżącej u podstaw czytania i pisania.
W latach 40 – 60 badano głównie paracjonalne opóźnienia funkcji percepcyjnych i motorycznych jako wyraz zaburzeń funkcjonowania analizatorów : wzrokowego, słuchowego i kinestetyczno – ruchowego, warunkujących trudności w czytaniu i pisaniu. Do przedstawicieli tej ? psychomotorycznej koncepcji” należeli w Stanach Zjednoczonych współpracownicy S. Ortona, N. C. Kephart, w Polsce zaś H. Spionek i jej szkoła.
W latach 60 uwaga badaczy zwróciła się w kierunku integracji funkcji percepcyjno – motorycznych (funkcji spostrzegania : wzrokowego i słuchowego). Do przedstawicieli tego kierunku należą H. Birch i L. Belmont, E. Koppitz, M. Monroe.
W Polsce problem ten podjęła Marta Bogdanowicz, prowadząc badania nad rozwojem integracji ni jej rolą w patomechaniźmie dysleksji wybranymi z literatury i opracowanymi przez siebie metodami diagnostycznymi.
Badacze reprezentujący nurt psycholingwistyki uważają, że czytanie i pisanie stanowi twórczy akt językowy i dlatego starają się ustalić związek miedzy kompetencją lingwistyczną, a trudnościami w czytaniu i pisaniu.
Zdaniem A. Maurer, ?… istota trudności napotykanych przez większość dzieci i w niektórych przypadkach nie przezwyciężonych do kresu dorosłości, związana jest z zaburzeniami procesu przetwarzania fonologicznego”.

M. Ruttler uznał czytanie za sprawność zarówno percepcyjną jak i językową. Jego zdaniem trudności w czytaniu są najsilniejszym i najważniejszym ze wszystkich
psychologicznych skutków opóźnienia mowy.A. Brzezińska podkreśla wartość kompetencji językowej dla efektywnego podjęcia nauki czytania. Podkreślenie roli kompetencji lingwistycznej sugeruje wyraźnie silny związek zaburzeń mowy, zwłaszcza o charakterze zniekształceń języka, z późniejszymi trudnościami w czytaniu i pisaniu.
Zwolennicy psycholingwistycznego nurtu badań przyjmują, że oprócz sprawności funkcji instrumentalnych i kompetencji lingwistycznej o sukcesie w nauce czytania i pisania decyduje kompetencja komunikacyjna.
Ujmując historycznie rozwój poglądów na patomechanizm dysleksji należy stwierdzić, że początkowo pojawił się nurt badań neuropsychologicznych, później psycholingwistycznych, obecnie zaś rozwijany jest socjolingwistyczny nurt badań.
W latach 70 – 90 badaniami zaczyna się obejmować funkcje językowe dzieci dyslektycznych. Zaburzenia funkcji językowych znajdują swoje miejsce w patomechaniźmie dysleksji.
Badania takie prowadziła I. Liberman ( U S A ), M. snowling ( U K ), Z. Žlab ( Czechy ). W Polsce, badania w nurcie socjolingwistycznym prowadzi Z. Tarkowski, G. Krasowicz, A. Borkowska, M. Bogdanowicz. Podłożem neurofiziologicznym tych zaburzeń jest nieprawidłowe funkcjonalnie mózgowych mechanizmów mowy.
Patomechanizmy specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu są różnorodne i nie do końca poznane. Mogą zachodzić różne konfiguracje zaburzeń prostszych funkcji (może to być dysfunkcja o małym zakresie lub dysfunkcje sprężone o szerokim zakresie), które w konsekwencji prowadzą do zaburzeń złożonych czynności czytania i pisania.



Powiązane Tematy

  • No related posts
  • Odpowiedz

    You must be logged in to post a comment.

    .:: Translator ::.

    English flagItalian flagKorean flagChinese (Simplified) flagChinese (Traditional) flagPortuguese flagGerman flagFrench flagSpanish flagJapanese flagArabic flagRussian flagGreek flagDutch flagCzech flagCroatian flagDanish flagFinnish flagHindi flagPolish flagSwedish flagNorwegian flagFilipino flagHebrew flagIndonesian flagUkrainian flagGalician flagThai flagTurkish flagHungarian flagIcelandic flagMalay flagPersian flag

    Loading...


    Loading...

    .: Login :.





    Rejestracja | Lost password?

    .: Rejestracja :.




    A password will be mailed to you.
    Log in | Lost password?

    .: Retrieve password :.




    A confirmation mail will be sent to your e-mail address.
    Log in | Rejestracja

    .: Kategorie :.

    .: Tags :.